[FiC] Once Upon a Time -ตัวแทน-
posted on 20 May 2012 17:37 by dewa-bocchan
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว….
…และแล้ว
เจ้าชายและเจ้าหญิงก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ชั่วนิรันดร์
แล้วถ้าเกิดว่า….คนที่เจ้าชายเลือกที่จะรัก แล้วเลือกที่จะมีความสุขด้วยไม่ใช่เจ้าหญิงล่ะ!! หึหึ
ลองมาดูเทพนิยายในแบบฉบับของผมบ้างดีกว่า ว่ามันจะเป็นยังไง!
.
.
.
“เจ้าหญิงน้อยๆของผม จุมพิตนี้เพื่อพิสูจน์ความรักของเรา…”
=*=!!!!!!!
=[]=!
“ได้โปรดแต่งงานกับผมด้วยนะครับ”
“ไอ้เชี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย” ภาษาที่สุภาพที่สุดสำหรับผม สัด! มึงจะขอกุแต่งงานอีกนานไหม????
“โอ๋ๆ น้องครับ อย่าพึ่งโวยวายสิครับ พวกพี่แค่แกล้งเล่นๆเอาน้า คนสวยไม่เอาครับ อย่าร้องนะคนดี”
“ฮิ้วววววววววววววววววววววววว” แหม รับส่งดีเหลือเกินนะพวกมึง ไอ้เวร แหกตาถั่วๆของพวกมึงดูสักนิด ผมผู้ชายนะครับ หรือพวกมึงไม่เชื่อ กุจะแก้ผ้าให้ดูแม่ม!
“เฮ้ย! ไอ้ครีม ทางนี้โว้ย!” หืมมมม เหมือนผมมองเห็นแสงสว่างอยู่ไกลๆ ณ ปลายอุโมงค์ กว่าจะมาได้นะไอ้คุณเพื่อน
“ไอ้เชี่ยนัท กว่ามึงจะมาได้นะ” อย่าครับ อย่าให้กุได้ด่า มึงจะได้รับฟังยิ่งกว่างานเทศน์มหาชาติอีกครับมึง
“เอ่อๆ ขอโทษว่ะ พอดีกุติดเรียนนิดนึง” อ่อ ติดเรียน ถุ๊ยยย! มึงคิดว่ากุจะเชื่อเหรอครับ
“เรียนพ่องมึงสิ ติดหญิงล่ะสิไม่ว่า” ตัวพ่อเลยครับ ไอ้นัทเนี่ย ไม่ว่าจะเป็นดาวคณะมัน หรือคณะอื่น ผ่านมือมันมาหมดแล้ว นัทมันเป็นเพื่อนผมครับ รู้จักกันตั้งแต่ ป2 อย่าผมเล่าเลยครับมันน่าอาย คือเรื่องมันเป็นงี้ (ไม่ฮาอย่าพาเครียดนะครีม) ตอนนั้นผมโดนอิส้วม (ส้มครับส้ม) แกล้งผม มันล้อว่าผมเป็นผู้หญิงครับ =*= หึ คิดแล้วก็แค้นใจนัก ไอ้คุณนัทมันก็พระเอ๊กพระเอกอ่ะมาช่วยผม ก็เลยสนิทกัน มันเป็นเหมือนเจ้าชายขี่ม้าขาวเลยครับ ถ้าผมเป็นผู้หญิงนะมันเสร็จผมแล้ว ฮ่าๆ (ล้อเล่นนะคร้าบบ)
“โหยยย ไม่ได้ติดเว้ย ช่วงนี้กุโสด ฮ่าๆ” แหน่ะ ตอแหลได้อีกนะเพื่อนกุ มันพูดพร้อมเอามือตบอกมันประกาศให้รู้โดยทั่วกันว่ามันโสด จะได้อีกกี่ชั่วโมงเชียววะเพื่อนนัท
“ขอให้มึงโสดไปสิบชาติ” สาธุ เพี้ยงๆๆๆๆๆ
“มึงจะสาปแช่งตัวเองไปทำไมวะครีม ฮ่าๆ” เลวมากเพื่อนกุ
“เสน่ห์แรงไม่เบานี่ครีม หึหึ หนุ่มๆเดินตามต้อยๆ ไอ้สโนไวท์เอ๊ย!” สายตามันชั่วมากเพื่อน ส้นตีนนนน ด่ากุอีก กุผู้ชายเว้ย กุหล่อ สาวๆต้องตามกุสิ
“ป่ะๆ รีบไปเหอะ เดี๋ยวพวกไอ้ปุ๋งมันรอนาน” ยังไม่ทันจะอ้าปากด่ามัน ก็พูดตัดหน้าผมครับ ไอ้เพื่อนชั่ววววววววว
“เพื่อนคร้าบบบบบ ทางนี้คร้าบบบบ” แหกปากให้ได้ยินไปถึงเอธิโอเปียเลยไหมมึง กุอายสัด
“เชี่ยปุ๋ง จะแหกปากหาพ่องงงงง”
“ป่ะเร็วพวกมึง เดี๋ยวไม่ทัน”
“ไม่ทันอะไร???” มึงอยากไม่ได้บอกพวกกุเลยว่ามึงนัดกุมานี่ทำไม ผมถามพร้อมหันไปทางเพื่อนผมอีกสามสี่ตัวยืนอยู่ข้างไอ้ปุ๋ง ทำหน้าเอือมๆ….บอกเป็นนัยว่าลางไม่ดี
“อะแฮ่มๆ วันนี้เป็นวันดีเว้ยครับ วันนี้หนังเรื่อง Mirror Mirror ฉายวันแรก! กุจะมาดูรอบปฐมทัศน์!” เชี่ยยยยยยยยยยยยยย ไอ้เลว ไอ้ ไอ้ อะ ไอ้ๆๆๆๆๆ อ๊ายยยยยย กุจะบ้าตาย
(ห้ะ ตะกี้ผมกรี๊ด?!! ไม่ใช่นะคร้าบบบ)
“สาดดดดดดด ไอ้เวร กุยอมโดดซ้อมบอลมาเพื่อมาหามึงโดยเฉพาะเลยนะ แม่ม! มึงจะพากุมาดูหนัง โอ้โห กุซึ้งใจมึงมากเลยว่ะปุ๋ง” ไอ้พัดครับ มันพูดพร้อมกลั้นน้ำตา ฮ่าๆ พัดมันเป็นนักฟุตบอลของคณะมันครับ ทั้งหล่อ สูง หน้าตาคมๆ โอ้ยยสาวๆนี่กรี๊ดมันยังกับเห็นดาราแหน่ะครับ ขนาดวันนั้นมันเตะบอลลอยออกประตูไปห่างไกลคำว่าเฉียดเข้าประตูไปหลายสิบโยชน์ สาวๆยังกรี๊ดอ่ะครับคิดดู
อ้ะ! ผมลืมบอกไป กลุ่มเพื่อนผมรวมทั้งผมด้วย หน้าตาดีกันหมดครับ กร้ากกกกก
(โคตรจะอวยเลยอ่ะ)
“โหยครีม มึงดูดิ กุอุตส่าห์พามาดูมึงในโรงเชียวนะ เรื่องนี้ไม่ใช่เหรอที่มึงแสดงนำ กร้ากกก” กุซาบซึ้งมากเลยปุ๋ง ที่ให้กุเป็นเจ้าชาย ^^
“แอ๊ดดด กุไม่ได้หมายความว่ามึงเป็นเจ้าชายนะครีม มึงอ่ะสโนไวท์ ก้ากกก”
“พ่องมึง!!!!” อยากจะกรี๊ดครับ อ้ากกก
“ไอ้ปุ๋ง!!!” พูดไม่ว่า หักมือดังกร้อบๆด้วย กร้ากกก ไอ้นิ! ไอ้เพื่อนยากออกหน้าแทนผม
“มึงนี่เจ๋งมากเลยเพื่อน กร้ากกกก แล้วไหนวะเจ้าชายของมึงครับเพื่อนครีม ฮ่าๆ” ไอ้นิไอ้เลว กุอุตส่าห์ชมมึง ไอ้นิมันเรียนคณะเดียวกับผมครับ คณะอะไรนะเหรอ อิอิ…..แพทยศาตร์นะขอรับ ^^ ถึงจะเรียนแพทย์ แต่พวกผมทำตัวไม่ค่อยเหมือน นศ แพทย์เท่าไหร่ ฮ่าๆ ไอ้นิมันเป็นลูกครึ่งครับ มันออกจะเป็นผู้ดีบริติช (กระแดะได้อีกกุ) มันเลยได้ฉายาคุณชายจากพวกผมไปครอง แต่ปากมันเวลาอยู่กับพวกผม ออกจะเป็นผู้ดีตีนดอยมากกว่า
“ สามล้านไลค์ ถวายให้มึงเลยครับเพื่อนปุ๋ง” ไอ้ฟาร์ครับ ไอ้นี่มันเดือนสถาปัตย์ฯ หล่อลากกกกกกกกกกกกก หล่อสาดๆๆๆ ผมเจอมันวันแรกผมถึงกับตกหลุมรักอ่ะครับ! เอ่อ ไม่ใช่นะครับ ผมไม่ใช่พวกอย่างที่คุณคิด แฮร่ๆ ผมแค่ชื่นชมความหล่อมันเฉยๆครับ เพราะยังไง ฟาร์มันก็เพื่อนโพ้มมม
“น้องสโนไวท์คะ เดี๋ยวเจ้าชายเค้นให้ขี่หลังเข้าโรงหนังนะคะ” กุมีเท้าครับเค้น และอีกไม่นานเท้าสองข้างของกุจะลอยไปอยู่บนหน้ามึงนะครับเพื่อน นี่เดือนนิติเชียวนะครับ ไอ้เค้นเนี่ย รูปหล่อ พ่อแม่รวย บ้านมันเป็นนักธุรกิจกันทั้งบ้านครับ ได้มันไปเป็นสามีนี่เหมือนได้ขึ้นสวรรค์
“เฮ้ยพอๆ สงสารไอ้ครีมมัน ฮ่าๆ ป่ะครีมไปหาแอปเปิ้ลอาบยาแดกกัน” ให้มึงแดกสิไอ้ฟาย กะจะให้กุตายเลยเหรอเพื่อน!
“ไม่ได้นะครับมึง! ให้สโนไวท์แดกยาได้ไง ตายห่ากันพอดี!” กุรักมึงอ่ะนัท ถึงมึงจะว่ากุเป็น สโนไวท์ แต่มึงก็ไม่ได้อยากให้กุตาย
“ทำไมวะนัท จะเก็บไว้กินเองรึไง”
“ปล่าวเว้ย! กุสงสารเจ้าชาย เดี๋ยวเป็นม้าย กร้ากกก”
สาดดดดดดดดดดดดด !
“เชี่ยย หนังไรวะ กุดูไม่เห็นรู้เรื่องเลย” มึงจะรู้เรื่องได้ไงวะพัด ก็มึงนั่งกรนอยู่ข้างกุเนี่ย กุเลยพลอยดูไม่รู้เรื่องไปด้วยเลย
“ของแบบนี้มันต้องใช้จิตใจดู” อ๋อออออ สโนไวท์เนี่ยนะ ผมอยากจะเอาหัวมันทิ่มลงไปจูบพื้นสักทีนึง เอาให้ได้กับพื้นไปเลยแม่ง
“พอเหอะมึง ฮ่าๆ ก็สนุกดีนะเรื่องนี้” มึงดูรู้เรื่องเหรอครับนิ?? กุยังเห็นมึงไปเฝ้าพระอินทร์เป็นเพื่อนไอ้พัดอยู่เลย
“ฮ่าๆ พอเหอะๆ กุหิวอ่ะ ไปหาอะไรกินป่ะ”
“ซูชิ!”
“พิซซ่าป่ะพวกมึง!”
“ส้มตำยกครก!”
“สเวนเซ่นนนนนนน!”
“หึยยยย ไปช่วยคุณลุงผู้พันช่วยชาติดีกว่า” ห้ะ!!!! ช่วยชาติ อะไรมึงว้ะปุ๋ง
“ก็ไปช่วยอุดหนุนไก่คุณลุงผู้พันไง เค้าจะได้มีตังค์ไปซื้ออาวุธ ป้องกันการก่อการร้าย” ก่อการร้ายที่บ้านมึงสิปุ๋ง กุนี่แหละจะเป็นคนเอาระเบิดไปบึ้มบ้านมึง สาดดด มุขอะไรเนี่ย!
“ไป MK!!!” โอ้ยยยย ไอ้พวกคุณเพื่อน มึงกินแต่ละอย่าง สงสารกุหน่อย กุมีอยู่ 100 เดียวเอง
สุดท้าย ก็จบลงที่ก๋วยเตี๋ยวหน้าห้างครับ อืมมม ดีๆ อร่อยแถมไม่เปลืองตังค์ กร้ากกก
ซูดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
“เสียงอุบาทว์มาก เชี่ยครีม” ขอบคุณสำหรับคำชมครับ มึงก็ไม่แพ้กุอ่ะเค้น อยากจะถ่ายรูปตอนมึงซดน้ำก๋วยเตี๋ยวจัง เหอะ กุจะเอาไปลง inst แล้วกุแฉแม่มให้หมดเลย แฟนคลับมันจะได้ลดลงบ้าง กร้ากก
“โห เสียภาพพจน์เจ้าหญิงหมด ฮ่าๆ” เรื่องของกุ ถึงผมจะโดนล้อบ่อย แต่ผมก็ไม่ชินอ่ะครับ
“เชี่ยปุ๋ง นั่นลูกชิ้นกุ!!!!!” มาแล้วครับ ศึกลูกชิ้น
“ไหนวะที่บอกว่าเป็นของมึง ไม่เห็นมีอะไรติดไว้เลย” ไอ้ปุ๋งมันปลิ้นลูกชิ้นดู ฮ่าๆ กวนได้อีกอ่ะ
“กุฉี่รดไว้ไงมึง หึ แดกได้แดกไป”
พวกผมพร้อมใจกันอ้วก อ้ากกก มุขอะไรอ่ะเนี่ย สกปรกอ่า ไอ้คุณชายพัดมันก็ส่ายหัวด้อกแด้กอย่างเอือมๆ โอ้ย กุกินก๋วยเตี๋ยวไม่ลงแล้ว
“เฮ้ย กุไปก่อนนะ กุมีนัดว่ะ” อยู่ดีดีไอ้นิที่เหลือบมองนาฬิกาแล้วมันก็ลุกพรวด!
“อะไรวะนิ?!” ผมถามงงๆ
“ปล่อยมันๆ มันจะไปหาสามี ฮ่าๆ”
เอ่อ ลืมบอกอีกแล้วใช่ไหมครับว่านิมัน…..มีผัว แฮร่ๆ มันไม่ใช่เกย์ครับ มันเคยบอกไว้แบบนั้น มันบอกว่าถ้าจะให้มันเอากับผู้ชาย มันยอมตายดีกว่าถ้าคนคนนั้นไม่ใช่พี่แซนด์ เหอะๆ พี่รหัสมันเองแหละครับ ไม่รู้มันไปได้กันท่าไหน ท่าง่ายหรือท่ายาก (ตลกจังมึ้ง) พวกผมก็ไม่ได้ซีเรียสนะครับ เพราะพวกเราก็สนิทกับพี่แซนด์เหมือนกัน
“เอ่อ นิ ตังค์ค่าก๋วยเตี๋ยว!!!!!!!! มึงยังไม่ได้จ่ายเลย” เลวมาก กินแล้วชวด
“งั้นในฐานะที่มึงเป็นเพื่อนมันไอ้ครีม มึงจ่าย”
“เชี่ย กุมี 100 เดียว”
“งั้นก็มึงเลยพัด ครั้งที่แล้วมึงก็ชวดพวกกุ” มาแล้วครับ จิตวิญญาณนักทวงหนี้ของไอ้นัทเข้าสิง
“เฮ้ยไรวะ! กุเคยเลี้ยงพวกมึงนะเว้ย นู่นนนไอ้ฟาร์จ่ายเลยมึง” แหมมึง ทวงบุญคุณ
“เอ้า เกี่ยวอะไรกับกุวะ พวกมึงอ่ะเพื่อนมันนะ!” หรา แล้วมึงไม่ใช่เหรอฟาร์
“มึงก็ด้วยเหอะ มาๆจ่ายๆๆ” โต๊ะของผมแทบจะหยิบตะเกียบมารำแทนดาบแล้วครับ กะอีแค่เรื่องค่าก๋วยเตี๋ยวชามเดียว ก็เป็นงี้แหละครับพวกผมอ่ะ งกได้โล่
หลังจากที่จัดการกับธุรกิจพันล้านเสร็จสิ้น พวกเราก็แยกย้ายกันกลับ เหลือก็แต่ผมอ่าแหละที่ขอเดินดูหนังสือต่ออีกหน่อย ได้มาเป็นกองเลยล่ะครับ
ตุ้บ!
“เชี่ยใครวะ!” แม่งเดินไม่ดูตาม้าตาเรือ ผมเลยหันไปดูและเตรียมพร้อมที่จะงับคอมัน หึ่มมม
*[]*!!!
ป๊าดดดดดดดดดดดดด ไอ้ฟาร์ชิดซ้ายเลยครับ ฮุฮุ หล่อมากๆอ่ะ หล่อยกกำลังแปดล้าน บวก ลบ คูณ หารอินฟินิตี้! เอ่อแล้วผมจะมานั่งบรรยายความหล่อมันทำไมเนี่ย! สัด มันชนผมนะ แล้วดูดิ โอ้วววววววววว ชนไม่พอ ตอนนี้หนังสือของผมมันลงไปนอนสยบใต้ตีนมัน ไอ้ฟายย ทำหนังสือกุเปื้อน เลว
“เดินไม่ดูตาม้าตาเรือเลยนะมึง!” เอ่อ ไม่ครับ ผมไม่ได้พูด ไอ้เวรแย่งคำพูดผม ย้ากกกก อยากจะจิกลูกตามันออกมาดู ตาบอดเปล่าวะ? มึงอ่าแหละชนกุ
“เฮ้ย มึงอ่าแหละชนกุ ดูดิหนังสือกุเปื้อนหมดแล้ว” หึ่ม คนอย่างครีม กัดแล้วไม่ปล่อยครับ เอาให้ตาย
“หึ หนังสือ….อ่อ พวกหมอมันอ่านหนังสือไรงี้ด้วยเหรอวะ” มันเหลือบมองเข็มคณะผม อ้าวเชี่ย กวนตีนกุ กุจะอ่านวินนี่ เดอะ พูห์แล้วมันเกี่ยวไรกะมึง เฮ้ย!!!! ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ผมจะซื้อให้หลานครับ วันเกิดหลานๆ
“ของหลานกุ มึงอย่าเสือก” ดีมาก หมาในปากไอ้ครีม
“หึ เอาไปอ่านเองมั่งเหอะ” มึงสิเอาไปอ่านนนน กุไม่ได้สมองระดับเบ๋บี๋เหมือนมึงนิ
“เอ่อนี่”
“ไรมึง!??”
“มึงเป็นผู้หญิงประสาไรวะใส่ชัด นศ ชาย เป็นทอมเหรอมึง เสียดายว่ะ”
สาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด T^T
มะ มะ มันว่าผมเป็นผู้หญิง ไอ้ ไอ้ๆๆๆๆๆ ย้ากกกกกกก บังอาจกระตุกหนวดไอ้เสือครีม
โครม!
“มึงดูปากกุนี่ กุ-เป็น-ผู้-ชาย” ผมกระโจนใส่มันแล้วขย้ำคอเสื้อไว้ หึ บังอาจว่าคนอย่างไอ้ครีมเป็นผู้หญิง วันนี้มึงต้องตายยยยยยยย!
“ช่วยด้วยคร้าบบบบบบ ไอ้นี่มันจะปล้ำผม” เชี่ยยยยย มันแหกปากครับ ว่าผมจะปล้ำมัน โอ้โห คนมองเป็นตาเดียวเลย ไม่ใช่นะคร้าบบบ คนอย่างครีมจะไม่ปล้ำผู้ชายเด็ดขาด!!!!!!!!!
“เอ่อ ไม่ใช่นะครับ ไม่ใช่ๆ แฮร่ๆ” เล่นเอาซะกุเหวอเลย
“หึ ไม่แน่นี่หว่า” ปากมันยังคงสติลกวนตีนผมต่อไป ดูมันๆ ทำหน้าตาล้อเลียนผม เพื่อความปลอดภัยในชีวิต ทรัพย์สิน และหน้าตาของตัวเอง ผมเลยเดินหนีมันเลยครับ
อย่าให้กุเจออีกนะมึ้งงงงง
ผมเดินเล่นมาได้สักพักก็มาแวะนั่งครับ นั่งมองดูผู้คนผ่านไปผ่านมา เวลาเย็นๆแบบนี้คนก็พลุ้งพล่านดีเหมือนกันเนอะ นี่ขนาดในเชียงใหม่นะเนี่ย ถ้าเป็นกรุงเทพมันจะแค่ไหนนะ! เมืองที่ไม่เคยหลับของประเทศไทย ผมเป็นคนลำปางครับ แต่เข้ามาเรียนที่เชียงใหม่ พ่อกับแม่บอกว่ามันใกล้บ้านดี ท่านจะได้จับตามดูผมได้ง่ายๆ (รู้สึกไม่ค่อยดีเลยแหะ)
“เฮ้ย! อะไรวะ ทำไมปล่อยให้เป็นงี้อ่ะ แล้วจะหาคนมาแทนได้ยังไง เชี่ยเอ๊ยเพื่อนกันแท้ๆ ก็ไม่ดูแล แล้วไอ้นุ่นเป็นไงบ้าง มันเป็นอะไรมากป้ะ หมอบอกให้ออกได้เมื่อไหร่ มีใครอยู่กับมันบ้าง จะกลับมาถ่ายทันไหม ….”
ผมล่ะสงสารคนปลายสายจริงๆ โฮ่ะๆ ถามแบบไม่เว้นให้ตอบเลยทีเดียว เอ่อผมไม่ได้แอบฟังนะครับ แต่พี่เค้าพูดดังมาก ผมที่นั่งอยู่ข้างๆยังได้ยินอ่ะ
“เฮ้ยพี่ฟ่าง ใจเย็นก่อนดิ หาคนมาแทนทีหลังก็ได้นี่”
เฮ้ย!!! น้ำเสียงคุ้นๆ ผมเลยค่อยๆหันไป ย้ากกกกกกกกกกกกกกกก ไอ้เชี่ยที่ชนผมตะกี้เองครับ เอ่อห้างมันก็กว้างนะครับมึง ทำไมต้องมาอยู่ที่เดียวกันด้วยว้า
“แล้วจะเอาใครมาแทนอ่ะ ลินิน โอ้ยยย เจ๊อยากจะกรี๊ด” หืม? ชื่อลินิน โอ้ยชื่อผู้ชายหรือเนี่ย?!!! (ไม่ดูชื่อตัวเองเลยเนอะครีม)
“น่าพี่ฟ่าง ผ่านไปก่อนก็ได้ ก็ถ่ายคู่ไอ้โรสไปก่อนสิพี่” ผมเอาหนังสือที่ถือไว้มาบังหน้าไม่ให้ไอ้เชี่ยมันเห็น ผมทำตัวลีบที่สุดแล้วนะ
“ไอ้โรสอ่ะ ถ่ายไปแล้ว เหลือแต่คู่แกอ่ะแหละ เฮ้อออออ”
“เฮ้ยเจ๊ ดูนั่นดิ” พี่ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างกระซิบกระซาบกับเจ๊โหดที่ยืนคุยโทรศัพท์อย่างหัวเสีย ห้ะ! อะไรนะ!?? กระซิบกระซาบกันทำไมครับพี่น้อง ผมไมได้ยิน แล้วนั่นมายืนมองผมไมอ่า
“เอ่อ ขอโทษนะคะน้อง เอ่อน้องอ่าแหละ” ห้ะ! ผมเหรอ?!!!
“!???”
“ก็เอ่อสิคะ คืองี้พี่มีเรื่องอยากให้ช่วยจะได้ไหมคะ เดี๋ยวไปหาที่นั่งกัน ป่ะๆๆ” โหเจ๊ ชื่อแซ่ก็ไม่ถาม ดูเจ๊แกจะพูดเองเออเองด้วยสิ เอาแล้วไงไอ้ครีม มึงงานงอกแล้ว หืมไอ้เชี่ยนั่นมันมองหน้าผมด้วยอ่ะ?? ดูเหมือนมันกำลังจะอ้าปากพูดอะไรสักอย่าง แต่เหมือนจะไม่ทันเจ๊เค้า
“เอ่อน้องคะ พี่อยู่คณะวิจิตรศิลป์นะ คืองี้พี่อยากจะขอรบกวนน้องได้ไหม พวกพี่ต้องถ่ายรูปไปส่งอาจารย์อ่าค่ะ แล้วก็ตอนนี้มีพวกเราคนนึงอยู่โรงพยาบาล มาถ่ายให้พวกพี่ไม่ได้ เลยอยากจะยืมตัวน้องไปแทนได้ไหม เพราะเข้าคอนเซปต์ของรูปที่พี่จะถ่าย ม้ากมากกกกกกกกกกกกค่ะ” มาแล้วครับ พูดแบบลืมหายใจเลยทีเดียว
“เอ่อแล้วทำไมต้องเป็น…”
“เป็นน้องเหรอคะ?? อ๋อง่ายมากค่ะ คือหนึ่งเรามาจากมหาลัยเดียวกัน สองน้องหน้าตาดีค่ะ เข้าคอนเซปต์งาน สามน้องน่ารัก สี่พี่ต้องรีบถ่ายส่งอาจารย์มัวมาเสียเวลาคิดไม่ได้ค่ะ โอเคนะคะ เป็นอันตกลงพรุ่งนี้บ่ายสามที่สวนราชพฤกษ์นะคะ น้องไม่ต้องเตรียมอะไรไปเลยนะ ทุกอย่างพี่ออกเอง งั้นพี่ไปก่อนนะ บ๊ายบาย” อื้อหืออออออ พอตกลงกับผมเสร็จเจ๊แกก็หันไปคว้าเพื่อนกับไอ้เชี่ยนินแล้วก็เสด็จออกไปแบบว่องไว คนอะไรจะพูดเก่ง พูดเร็ว กะทัดรัด เข้าใจง่าย ฉึบๆ ตัดโช๊ะ! ขนาดนั้น พูดเองเออเองเสียหมด
พอดีว่าผมเป็นคนช่างสังเกต (ทางเบี่ยงของคำว่าเจือก) ตะกี้อ่ะผมเห็นไอ้เชี่ยนินหน้าซีดเลยครับ เป็นอะไรของมันก็ไม่รู้ แล้วมันก็อ้าปากเหมือนจะพูดอะไรก็ไม่รู้ แต่ไม่ทันเจ๊ เหอๆ คงอิจฉาผมล่ะเซ่! ที่ผมจะได้เป็นนายแบบอ่า ฮ่าๆๆๆ ก็คนมันหล่อนี่ครับ ^^
つづ く >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
ยาวเฟื้อยเลย ฮ่าๆ ติดลมค่ะติดลม ^^
ในตอนนี้เราได้บอกลาเมาส์ปากกาไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วค่า ว่าจะวางมือเรื่องการวาดรูปไว้สักพักค่ะ
เดี๋ยวหลังๆจะมารวมรูปที่วาดแฟนอารืตของ เต๋าคชา ไว้ทั้งหมดให้ได้ชมกันนะคะ
ไม่ได้อัพบล็อกซะนาน แต่ยอดวิวตอนนี้ 3 หมื่นแล้ว >w< ขอบคุณที่คอยติดตามกันนะคะ
เราก็ปล่อยบล็อกล้างมานานมาก เหอๆ ได้โอกาสปัดฝุ่นเบาๆเนาะ
เจอกันตอนหน้านะคะ ถ้าคิดออก เพราะตอนนี้แต่งตอนเดียวก็แย่เเล้ว ;___;
แล้วเจอกันค่า ^^